I eit av dei siste utgåva av bladet "hjemmet" har ein kunne lese om blandingshunden Rex og Nicky, Belgisk fårehund. Dyebeskyttelsen Sogn og Fjordane sine omplasseringshundar har fått stått fram på landsdekkande media med ynskje om nye heimar. Responsen har vore stor og det gjekk ikkje lang tid før dei begge hadde fått kvar sin nye familie. Vi ynskjer Rex og Nicky lykke til vidare!

Halvor og Leo er to av dyrebeskyttelsen sin kattar som treng forvert. Ein fòrvert passar ein av dyrebeskyttelsen sine heimlause kattar inntil ny permanent heim er funne. Katten er fortsatt dyrebeskyttelsen sitt ansvar så vi står for mat, sand, medisin og evt veterinærbehandling. Dei einaste ein fòrvert treng å gjere er å ha pus i huset sitt, gje mat og omsorg. I tillegg er det til stor nytte at fòrverten vidareformidlar katten sitt vesen og personlighet slik at vi får rett katt til rett heim.
Leo er heilsvart og vart funne i Førde sentrum like før jul. Han var mager og svolten. Eigar er etterlyst men ingen har meldt seg. Vi veit dessverre ikkje så mykje om denne pusen då han står aleine på eit kattepensjonat. Han er reinsleg, tam og blir kastrert denne veka.

Halvor vart også som Leo, funne gåande ute, svolten og med alvorlig infeksjon i halen sin. Halen måtte dessverre amputeres men han er ellers ein sosial katt og trygg katt. Halvor vert kastrert og ID- merka denne veka.

Er det noken som har mulighet til å passe ein katt for nokre veker så ta kontakt på vår vakttlf eller send mail til asegrov@gmail.com

I desse dager kjem kontingenten for medlemskap 2012 ut i postkassane. Vi håpar at alle vil/huskar å betale og dermed støtte arbeidet med dyra. Alle våre medlemar får også vår årsmelding for Sogn og Fjordane (kjem ut i februar/mars) i tillegg til medlemsblad frå Dyrebeskyttelsen sentralt.

Vi har eit nytt medlemssystem som vert ordna sentralt og skulle det vere at du ikkje får fornying av medlemskapet eller ynskjer å melde deg inn, kan du gå inn på www.dyrebeskyttelsen.no eller ta kontakt med oss direkte per mail.

Denne pusen var sakna i Florø og kom heim takke vere ID- chip. Nokre dyrevenner fann pus og leverte inn til veterinær for ID- scan.

Ailo og Miro er to kattar som kom til dyrebeskyttelsen då dei trengte ny heim. Dei havna hos same fòrvert og etter ei stund har det utvikla seg eit sterkt venskap.



Desse kattane trivst så godt ilag at vi ikkje har hjarte til å skilje dei. Vi har lenge ynskt at Ailo go Mira skal få kome til same heim.

No har dei endelig fått ny heim ilag! Denne månaden reiser dei til ny landeleg heim i Nordfjord. Der får dei eigne kattedører og ein snill hundekompis. Dette er stas og vi ynskjer Ailo og Mira lykke til!

Er du støttemedlem hos oss skal du motta vår årsmelding ein gong i året i tillegg til medlemsbladet "Dyrenes forsvarer" frå Dyrebeskyttelsen Norge endå oftare. Dessverre får vi melding om at ei viss mengde medlemsblad kjem i retur og vi oppfordrar derfor alle medlemar som manglar medlemsblad om å sende ein mail til Linn: linn@dyrebeskyttelsen.no. Opplys i mailen om adresse, tlfnr og fødselsdato. Er det nokon som manglar årsmelding så ta kontakt med vår vakttlf eller send mail til asegrov@gmail.com

Ikkje medlem? Då anbefalar vi deg å gå inn på www.dyrebeskyttelsen.no og melde deg inn. Bidra oss å hjelpe dyr som ikkje har noken til å ta ansvar for seg.

Pelle er 6 år, kjælen og kastrert hannhatt. Har vore sårt sakna frå sin heim i Lia/Villabakken i Svelgen i ein mnd.
No har pelle komen heim, god og rund, veldig pratesjuk og stor appetitt på kattemat. Ny katt i hus og hund er også glad for å få Pelle heim.

Nasser har fått seg ny heim. Han vart invitert inn i varmen hos Linda og Hallgeir på Vie i Førde. No er han gardskatt med eiga brakke med varmeomn og eigen stol. Mat, drikke og do står til hans bruk, og han trivest. Rund og god. Og der er det ingen katter som jagar han, knapt eit klor har han fått på desse seks månadene.

Les heile historia om Nasser

Bildet viser katten Ulf, ein ukastrert hannkatt på 3 år. Han har vore i mange slåsskampar og slete seg gjennom ein kald vinter utandørs. Etter henvendelse via vår vakttlf tok dyrebeskyttelsen hand om katten den 6 juni. Pus hadde ingen ID-merking, mykje flått og flokar i pelsen, samt ein stor væskefylt byll på nakken etter eit bitt. I tillegg til dette påviste helsesjekken hos veterinær katteHIV. Ulf vart avliva same dag på veterinærkontoret. Kvifor?

KatteHIV bryt ned immunforsvaret og fører til katteAIDS noko som betyr ein langsom og smertefull død. Der fins ingen behandling. KatteHIV smitter ikkje over på mennesker, men er smittsamt mellom katter via blod og spytt. Den største smittefaren er ukastrerte hannkattar som slåst og får bittskader.

For å unngå katteHIV er kastrering det viktigaste hjelpemiddel. Ein kastrert hannkatt blir roligare og meir stadbunden, i tillegg unngår ein uønska kattungar som raskt kan bli ei kilde til villkattar. Ei hokatt kan få 3-4 kattungekull per år!!! Ein katt kan kastrerast frå 6 mnd alder. Vi anbefalar samstundes å vaksinere og ID-merke pus.

Dyrebeskyttelsen har registrert ein auke i tilfeller av katteHIV fleire stader i fylket. Hjelp oss å redusere smittefaren samt antal villkattar ved å kastrere katten din i dag.

Denne unge hannkatten er funne i ein container på bossplassen i Hesjedalen. Våt, svolten og forkommen. No er pus og eigar gjenforent! Katten heiter Alex og kjem frå Sunnsdalen i Førde. Han forsvant frå Førde sentrum for 2 veker sidan etter å ha vore blindpassasjer i motorrommet på ein bil. Korleis han kom seg frå sentrum til Hesjedalen er framleis ei gåte...Eigar fann katten sin via vår side på facebook.

Nyleg vart ein sliten, kald, svolten og tørst katt teken hand om i Naustdal. Pus bar preg av å ha gått ute ei stund. Etterkvart oppdaga vi at katten var øyremerka og det viste seg at der fans ein eigar som bur i Nesttun utanfor Bergen. Matmor fekk telefon frå oss og overraskelsen var stor. Pus hadde forsvunne frå deira sommarhus i Vevring for 1,5 år sidan! Dei trudde aldri dei skulle få sjå sin Brutus att og gjensynsgleden var difor stor då han vart henta heim til Nesttun i går, den 2 januar.

Dette viser kor nyttig det kan vere å merke katten sin. Vi i dyrebeskyttelsen har som veterinærkontora scannarar som kan lese av ID chippen.

7 november fann Maria Hammerseth ein alvorleg skada katt på Svarthumle i Flora. Det viser seg at katten er skóten. Kula traff pus over skulderen, har delt skulderbladet på langs, og gått ut att under aksla . Røntgenbildet viste mange blyfragmenter i dette området. Det var ei stund tvil om katten ville berge livet men etter ei tid med behandling og god pleie ser det no ut til at det skal gå bra. Til alt hell unngår han også varige skader som lammelse. Katten verkar kjærleg og velfødd men sålangt har ingen eigar meldt seg til tross for etterlysing gjennom media.

Katten er no i storform og har fått namnet Moms. Han har fått seg ein ny heim hos ein barnefamilie i Naustdal og storkosar seg. Moms har mange gode katteår framfor ser no.

Brev frå Aud Hestvik: Kommunikasjon med dyr er etterkvart blitt meir og meir vanleg også her i Norge. Fleire og fleire dyretolkarar gjer ein uvurderleg jobb i forhold til å gje dyr ei stemme. Dyre-eigarar generelt er opptekne av at dyra dei har ansvar for, skal ha det så bra som mogeleg. Så behovet for dyretolkar er aukande. Som alle veit, så kan dyra våre lære å forstå menneske-ord, og vi kan til ei viss grad lære å forstå deira lydar og kroppsspråk.

Ein dyretolk lærer å ta telepatisk kontakt med eit dyr. Ho/han innstiller seg på den frekvensen informasjonen frå dyret er å finne. Det er det same som skjer når vi skal finne frekvensen for Petre på radioen, - rett og slett kvantefysikk. Informasjonen kjem i form av setningar, overføring av følelsar, bilete eller «videoar». Ein kan også skanne dyret for å finne ubalansar i form av smerter og sjukdom. Ein dyretolk kan også finne dyr som er blitt borte og å kommunisere med dyr som er døde.

Ofte speglar dyra eigaren sine problem. Og når eigar har ordna opp med det som har vore vanskeleg i kvardagen, vert dyret friskare, gladare og rolegare. Alt dette høyrest kanskje rart ut for mange, men det er likevel realitet, og det å arbeide med dyr på ein slik måte er berre heilt fantastisk. Dyr er ikkje berre «dyr». Dei har sjel, tankar og følelsar akkurat som vi toføttingane!

Eg starta på dyretolkutdanning våren 2008 i «Flammehuset» (www.flammehuset.no), og håpar på å bli sertifisert i løpet av 2011. Studiet omfattar mellom 150 og 200 godkjende samtaler og bl.a. opplæring i bruk av Bach's Blomstermedisin.

Bakgrunnen for at eg begynte på studiet er først og fremst at dyr har alltid betydd veldig mykje for meg. Dyr eg har kjent, har hjelpt meg til å greie livsutfordringar og vist meg ubegrensa kjærleik og tillit. Eg trur ikkje eg at eg kunne ha «greitt meg» utan å leve i lag med dyr.

Dessutan kom Donna Buhund til meg, - heilt «tilfeldig» for fem år sidan. Ho var då over ett år gammal, og kom tilbake til oppdrettar pga diverse problem. Ho var full av stress og i stor ubalanse. Og ho sette meg verkeleg på prøve! Eg trudde eg visste det meste om hundar og oppdragelse, men eg følte at eg nådde ikkje fram med det eg gjorde for å få henne til å bli ein velfungerande familiehund. Eg var på veg til å gje opp, men eg følte sterkt at det blei feil! Så eg tok kontakt med ein dyretolk, og det snudde opp ned på alt. Plutseleg såg eg saka frå Donna si side. Eg hadde misforstått så mykje. Ho fortalde korleis ho opplevde ting og kvifor. Eg fekk forståelse for henne på ein måte som eg ikkje visste var mogeleg, - fordi ho fekk ei stemme gjennom tolken. Donna blir kanskje aldri ein «perfekt» hund. Men ho fungerer heilt greitt som familiehund, turkamerat og «livs-compadre».Ho er høgt elska, - tilliks med dei andre dyra mine, men ho har nok fått ein heilt spesiell plass i hjarterøtene mine.

Når det gjeld dei dyra som kjem til oss, så er det aldri «tilfeldig»! Alle dyr har ein jobb i forhold til menneska dei er plasserte i lag med. Donna sin jobb var/er å hjelpe meg til å lære bl.a. dyrekommunikasjon. Det er ei gåve å få mulegheit til å studere dyrekommunikasjon. Men det tek tid, og eg treng kandidatar å praktisere på.

No godt over halvvegs, kan studentane ta litt provisjon, og eg tek 250 kr pr samtale. Pengane går til Dyrebeskyttelsen som gjer ein fantastisk jobb. Så dersom du har dyr som du vil ha tolka, må du gjerne ta kontakt; E-post: audhestvik@hotmail.com/Tlf 97165746 - 57731804. Helsing Aud Hestvik.

På heimesida til Mattilsynet, Statens tilsyn for planter, fisk, dyr og næringsmidler, er det no kommet ein knapp med teksten . Du finn den midt på nettsida, heilt øverst mot kanten av nettlesarvindauget. Når du kan klikkar på denne, kjem du til eit skjema der du kan varsle Mattilsynet om dyr som lider eller hvis du trur du eller andre har blitt sjuke av mat eller drikke.

I skjemaet blir du beden om å opplyse om kva slags fohald du vil varsle om og kvar dette skjer. Dermed vil meldinga di bli vidaresendt til riktig tilsynsdistrikt. Du kan óg oppgje om du varslar som privatperson eller foretak. Som privatperson velgjer du sjølv om du vil vere anonym. Hvis du oppgir namnet ditt blir saksbehandlinga lettere, men Mattilsynet medgjer at dei i nokre tilfelle kan bli nødt til å oppgje namnet ditt. Du finn meir informasjon om dette på nettsida. Dersom du har eit bilde eller et anna dokument som inneheld ytterlegare opplysninger, er det ein funksjon for å laste det opp.

Gjeld meldinga din ein alvorleg dyretragedie som ikkje kan vente til neste arbeidsdag, skal du heller kontakte Mattilsynets beredskapsvakt på telefon 06040.

Hei alle sammen i dyrebeskyttelsen! Etter at vi ovetok Lady 21.11.2009, har hun fått nytt navn. Hun heter nå Dolly, og dette liker hun tydeligvis svært godt. Nytt navn, nytt liv.
Dolly har fått markkur, klippet klør jevnlig, nytt halsbånd, lilla hjerte-navnebrikke med navn og telefon nummer på, dekken, eget liggested med madrass ved siden av senga våres, og mange nye dyrevenner. Hun går også fritt rundt på gården, og har aldri stukket av fra oss.

Samboeren min og jeg er utrolig fornøyde med Dolly, og hun har imponert oss mer enn vi kunne ane før vi overtok henne.Dolly går veldig godt sammen med Border Collien Atos vi hadde fra før. Selv om vi har fire katter som går inn og ut som de vil, er dette ikke noe problem. Det kan virke som om hun har tatt til seg kattungen som ble født sent i høst, og som jeg reddet fra å bli slått i hjel av en bonde. Dolly behandler ham som sin egen valp, og legger forsiktig ned pus for å vaske ham bak. Etter dette er gjort leker de ofte, og kan godt finne på å legge seg forran vedovnen sammen. Veldig koselig!

I høst var Dolly med på hjortejakt sammen med samboeren, og hun er utrolig flink til å spore seg fram til ferske hjortespor. Hun sporet i bånd i høst, men til høsten igjen skal hun nok prøve seg som løshund under jakta. Når jeg rir er hun med på turen uten at jeg må lokke henne med. Hun sporer av og til etter en hjort, men kommer bestandig tilbake til oss. Eller hun sitter utenfor huset og venter på meg til jeg er hjemme. Nå som det er så kaldt, har jeg lagt ut et teppe der jeg har rideutstyret mitt slik at hun har et sted å ligge om hun venter på meg. Dolly og Atos beveger seg ute hver dag, og de får være ute så mye de vil.

Hilsen fra Janine, Øystein og Dolly. Skal nok også hilse fra Hunden: Atos Kattene: Yrja, Josef, Bombibjørnar og Zorro Islandshestene: Sunna, Saga, Bjørk og Aron Kaninene: Snipp og Snapp

I byrjinga av februar fekk vi ei henvending frå ei dame i Førde som hadde ei stokkand i dusjkabinettet. Ho fann fuglen under bilen sin i 15 kuldegrader, heilt apatisk og forkommen. Ho tok med fuglen heim og kokte grautvelling av korn, mais og brød. Fuglen åt veldig godt og tok seg etterkvart nokre bad i den rosa stampen.

Veterinær og fuglevakta til Norsk Ornitologisk Forening vart kontakta av oss for gode råd. Stokkanda vart flytta ut i et hønsehuset der temperaturen er meir passende for ein slik fugl. Stokkanda kvikna til og viste tegn til å vere frisk. Forsøk på fotografering på dette tidspunkt vart hissig avfeid av fuglen.

11 februar vart stokkanda slept fri på et våtmarksområde i Førde:
Så jublande glad den kom og han brukte begge vengene heilt flott. Den har nok sett skada ut pga svolt og kulde. I dag var eg ned med ein stor pose brød og eit spann med oppbløytt Pedigree hundemat. Nær med matingplasen, gjekk det ein hannfugl av arten stokkand, og trippa rundt nokre jenter på isen. Då han såg meg og hunden kome, så letta den og kom fykande mot oss og hadde ei flott flygeoppvisning før han for bort til dei andre som låg og venta på mat. I mitt haud var dette vår fugl, som skulle vise kor frisk han var og som helste på. Eg går den vegen 2 gongar kvar einaste dag, minst, og dette har eg aldri sett før, at ei and har oppført seg slik.

Det er etter norsk lov ikkje lov å gripe for mykje inn når det gjeld ville dyr. På same tid er vi også lovpliktige til å hjelpe der dyr lir nød.

Kronene du betalar for katten går direkte til vårt arbeid med dyra. Vi er ein frivillig gjeng som engasjerar på fritida og det er slik vi får pengar til å hjelpe dyr. Prisane er: Kr 1200 for kastrerte vaksne katter, kr 400 for korthåra kattungar, Kr 800 for langhåra kattungar. Vi vil også minne dykk på at når de kjøper ein kattunge hos oss, forpliktar de å kastrere katten. Dette er det viktigaste tiltaket for å unngå uønska/ukontrollert formeiring av kattar. Husk at ei hokatt kan få 2-3 kull i løpet av eit år!!

Dyrebeskyttelsen Sogn og Fjordane har lenge hatt ein draum om eit "kattemottak". Å alltid ha tilgjengeleg ein varm og lun stad for slitne heimlause kattar som kjem i vår varetekt. Fram til no har løysinga vore private heimar hos folk med famlie og gjerne andre dyr. Når vi får inn over 50 kattar i løpet av sommaren, er dette ein krevande situasjon for oss og våre fòrvertar.

No har vi fått tilbud om å leige et nedlagt dyrepensjonat nær Førde. Vi har dermed starta ei kronerulling for dette kattemottaket. Alle som ynskjer å støtte dette prosjektet kan bidra på kontonr 3720.15.61788. Kontonummeret er øremerka kattemottaket.

Forrige helg,14-15 nov, reiste tre av styremedleme på katteseminar ved Antrozoologisenteret på Ås. Hovedforelesar var Professor Bjarne O. Braastad, etolog ved Universitetet for miljø- og biovitenskap. I tillegg deltok Bodil Eikeset, leiar av Norsk huskattforening, og Karen Andersson, leiar av Dyrebeskyttelsen Norge, avd Oslo. Katteseminaret var retta mot folk som ynskje å utvide kompetansen på atferd og velferd hos katt. I salen var veterinærar, katteoppdrettarar, adferdskonsulentar, katteeigarar og personar innan dyrevernorganisasjonar.

Styremedleme frå Dyrebeskyttelsen Sogn og Fjordane, Cecilie, Anja og Rigmor er einige om at dette var ei veldig interessang helg. Seminaret heldt eit høgt fagleg nivå i tillegg til innspel som grunna frå solid erfaring. Vi kjeda oss ikkje eit sekund og lærte ein heil del. Temaene var mange: Forholdet mellom katt og eigar, sosial adferd og struktur, kattens språk, problemet med eigarlause kattar, adferdsproblemer hos katt, kattehald i burettslag og katten som rovdyr var noko av det som var sett på dagsorden. Seminaret er noko vi varmt kan anbefale for alle interesserte.

Bildene frå venstre: Bodil Eikeset og Bjarne Braastad, Anja og Rigmor med Bodil Eikeset som opprinneleg er frå Førde. Ho bur i Oslo og synes det var godt å høyre dialekta vår.Bildet til høgre viser Cecilie og Rigmor på forelesningsbenken.